GŁÓWNE CENTRALE ZWIĄZKOWE

Największą centralą związkową we Włoszech była i jest nadal Włoska Powszechna Konfederacja Pracy, CGIL. W momencie rozła­mu, do którego doszło w lipcu 1948 r., liczyła ona 6 685 564 człon­ków. Gwałtowny atak na ruch robotniczy i lewicowy, a takąe kolej­ne rozłamy spowodowały na początku lat pięćdziesiątych znaczny spadek jej liczebności. W następnych latach nierównomiernie, lecz stopniowo CGIL odbudowywała swój potencjał członkowski, osią­gając liczebność: w 1962 r. — 3 676 101 osób, w 1978 r. — 4 527 962, zmniejszoną u progu lat osiemdziesiątych do 2 610 tys., lecz w 1983 r. wynoszącą 4,5 min osób, a w 1986 r. — 4,6 min. Komuniści zaj­mują w CGIL, zwłaszcza w jej władzach, pozycję dominującą, sta­nowią około 70 proc. ogółu jej centralnego aktywu (ok. 20 proc. przedstawiciele Włoskiej Partii Socjalistycznej, a resztę reprezen­tanci chadecji i innych ugrupowań demokratycznych).

Witam Cię na moim blogu, z tej strony Agnieszka i chciałabym zaprosić Cię do lektury! Tu dowiesz się jak funkcjonują takie rzeczy jak: aparat, komputer, telewizor, obiektyw itp!
Wszelkie prawa zastrzeżone (C)