CZYNNIKI U PODSTAW PROTESTU SPOŁECZNEGO

Nie kusząc się o szczegółowe-przedstawienie pełnego ob­licza tej drugiej strony „cudu włoskiego”, można by tylko wspom­nieć o kryzysie szkolnictwa wszystkich szczebli; jednym z jego prze­jawów była niemożność zagwarantowania podstawowego wykształ­cenia wszystkim dzieciom w wieku do lat 14. Te właśnie czynniki legły u podstaw rosnącego protestu spo­łecznego, który dojrzewał w warunkach bujnego kapitalistycznego rozwoju, a ujawnił się przede wszystkim w potężnych walkach strajkowych, przybierających coraz większy zasięg. Jeżeli w 1960 r. strajki w przemyśle pochłonęły 129 min roboczogodzin, to w 1962 r. już prawie 400 min. Również w rolnictwie, pomimo spadku zna­czenia tego działu gospodarki i niższego poziomu zatrudnienia, to­czyły się walki rewindykacyjne: od powszechnego strajku rolnego w lipcu 1960 r„ poprzez trzy strajki powszechne w 1961 r., ko­sztujące 60 min roboczogodzin, do walk strajkowych w 1962 r., które przyniosły stratę 80 min roboczogodzin.

Witam Cię na moim blogu, z tej strony Agnieszka i chciałabym zaprosić Cię do lektury! Tu dowiesz się jak funkcjonują takie rzeczy jak: aparat, komputer, telewizor, obiektyw itp!
Wszelkie prawa zastrzeżone (C)